INHOUD PAGINA  
     
  
 
     
  
THEMA PAGINA'S  
     

www.vonscheven.net

Het ronduit belachelijke systeem van de meldingsplicht

De meldingsplicht

Een vreemdeling die op een toeristenvisum voor meer dan 2 dagen in Nederland verblijft, moet zich melden bij de vreemdelingenpolitie. De tekst in de folder van de IND is:

Als u in Nederland bent aangekomen, moet u zich binnen 3 werkdagen melden bij de vreemdelingenpolitie in de plaats waar u tijdelijk verblijft.

Let op ! Als u niet voldoet aan deze meldingsplicht, bent u strafbaar.


De melding in de praktijk: je krijgt geen bewijs

In plaats van je te melden bij de vreemdelingenpolitie, zullen de meeste mensen zich melden via internet....!(?) Wat het nut van deze melding is, ontgaat mij volledig, want ik kan mijn vrouw op deze manier ook aanmelden, als ze nog gewoon in Ghana zit en helemaal niet in Nederland is. Voor mij op zich geen probleem; het lijkt wel zo handig......

Als ik op internet iets bestel bij willekeurig welke webshop, dan krijg ik binnen een paar seconden een bevestigingsmail van mijn bestelling.Zo'n systeem is voor de vreemdelingenpolitie echter te ingewikkeld. Als je je via de website van de vreemdelingenpolitie hebt aangemeld, krijg je geen enkele bevestiging, behalve dan een pagina zonder persoonsgegevens, waarop staat dat de melding wordt verwerkt en dat binnen 10 werkdagen een bevestiging wordt verstuurd.

Je moet je dus binnen 3 werkdagen melden en krijgt dan binnen 10 werkdagen een bevestiging.
Als er in het systeem dus iets fout zou gaan, waardoor de melding verloren raakt, dan is mijn vrouw strafbaar, want dan kan ze niet bewijzen, dat ze zich tijdig heeft gemeld.

De eerste keer geen probleem met de melding

Bij het vorige toeristenvisum van mijn vrouw ben ik met mijn vrouw en dochter naar de vreemdelingenpolitie te Utrecht gegaan, om een bewijs te krijgen dat mijn vrouw zich had gemeld. Dit was niet gebruikelijk, maar uiteindelijk heeft destijds een vriendelijke mijnheer van de vreemdelingenpolitie mij keurig netjes na een half uurtje wachten deze bevestigingsbrief gegeven.

De tweede keer in een politiecel gezet

Dit keer had ik niet meer eerst via internet de aanmelding verricht, maar ben ik meteen naar de vreemdelingenpolitie gegaan. Het bezoek aan de vreemdelingenpolitie verliep wat anders dan gedacht. Na het invullen en inleveren van de formulieren, vroeg ik wederom een bevestiging. De politieagent L.Kelmendi belde vervolgens met de vreemdelingenpolitie en hij zei, dat ik binnen 5 werkdagen een bevestiging zou krijgen.

Aangezien mijn vrouw strafbaar is, als ze zich niet binnen 3 werkdagen heeft gemeld en ik niet afhankelijk wil zijn van het al dan niet goed verwerken van het formulier, eiste ik een bevestiging van het inleveren van de formulieren.

Volgens agent Kelmendi was dit niet mogelijk. De agent Kelmendi weigerde ook om iemand van de vreemdelingenpolitie te laten komen, want hij had mij "de procedure" reeds uitgelegd. Uiteindelijk werd ik door Kelmendi gesommeerd het gebouw te verlaten. Ik weigerde echter het gebouw te verlaten, zonder bewijs dat mijn vrouw zich had gemeld. (Hoe moeilijk is het om een ontvangstbevestiging te schrijven?). Kelmendi waarschuwde mij vervolgens dat als ik het gebouw niet zou verlaten, ik zou worden gearresteerd. Dat is dus vervolgens gebeurd. De collega's van de L.Kelmendi (agenten S. van Bezooijen en S.K.D Peters), stelden nog voor om een mutatierapport te maken, waarin zou worden vermeld dat ik mij met mijn vrouw had gemeld bij de vreemdelingenpolitie. Dat vond ik een prima oplossing, met een kopietje hiervan was ik tevreden....... Echter,

een mutatierapport komt in het systeem van de politie, daar krijg je geen afdruk van.

Met andere woorden: ook met dit voorstel kreeg ik zelf geen enkel bewijs dat mijn vrouw zich tijdig heeft gemeld. Met deze oplossing ging ik dus ook niet akkoord en omdat ik het gebouw niet zonder ontvangstbevestiging wilde verlaten, werd ik gearresteerd.

Voor het eerst van mijn leven in een politiecel

Erg efficient gaat het in een politiecel stoppen niet. Met twee agenten werd ik meegevoerd (niet geboeid, dat viel nog mee) naar een soort balie, alwaar ik mijn zakken moest legen en mijn riem moest afdoen. Vervolgens werd ik gefouilleerd. Toen werden mijn bezittingen omschreven. Je zou zeggen, maak een digitale foto en je bent klaar. Bij de politie werken ze echter graag inefficient en dus zei ťťn agent welk item moest worden opgeschreven, waarop de andere agent het item vervolgens op een kaart en op een plastic zakje schreef. Na afloop werden de items in het plastic zakje gestopt. Nu moest ik tekenen voor de juistheid van de opgeschreven items. (Wat de agent met de hand had opgeschreven was onleesbaar, maar goed ik heb het maar getekend). De minder waardevolle zaken werden op een andere kaart geschreven, die ik ook moest tekenen. Toen ik de kopie van de bevestigingsbrief van de vorige keer op die kaart wilde hebben staan, werd deze omschreven als "Papier". Ik zei dat ik wel wilde dat er bij de omschrijving zou worden vermeld dat dit een kopiebrief van de vreemdelingenpolitie was. Dat werd niet gedaan, de agent was mij zat en ik hoefde toen niet te ondertekenen. Uiteindelijk werd ik toen in de cel gezet.

De politiecel met half werkend camerasysteem

Voor het eerst van mijn leven zat ik in een politiecel. De cel werd bewaakt met een grote camera, die boven in de hoek hing. Na een tijdje bedacht ik, dat als je precies onder de camera zou staan, de arrestant uit het beeld zou zijn verdwenen. Ditzelfde geldt voor de ingang van de cel; de deurposten waren zo dik, dat als je daar zou staan, je onzichtbaar zou zijn voor de camera. Het leek mij een beetje flauw om dit te gaan doen.

Geen ontvangstbevestiging, wel een "vertrouwelijk rapport"

Na twee uur wachten werd de cel geopend door een assistent officier van justitie. Deze man hoorde mijn verhaal aan en besloot toen, om mij een kopie van het mutatierapport te geven. Met het mutatierapport had ik nu dus uiteindelijk toch de ontvangstbevestiging die ik wilde hebben. Een mutatierapport is in principe vertrouwelijk en mag door de politie niet openbaar worden gemaakt. Aangezien ik niet heb hoeven tekenen voor vertrouwelijkheid en ik er geen enkel bezwaar tegen heb, dat het rapport openbaar is en de politie dit aan mij heeft gegeven, dus openbaar heeft gemaakt, kunt u hier het mutatierapport bekijken.

Vreemd genoeg heb ik dus uiteindelijk toch een afdruk van het mutatierapport ontvangen, terwijl dit voordat ik in de cel werd gezet niet mogelijk was.
 
     
Inhoud Pagina
De meldingsplicht
De melding in de praktijk
De eerste keer
De tweede keer
In een politiecel
Camerasysteem
Geen ontvangstbevestiging
Klik op de pijl om naar de bovenkant van de pagina te gaan
Thema pagina's
Zo werkt de IND
De tweede visumaanvraag
Fraudegevoelig internetsysteem
Klik op de pijl om naar de bovenkant van de pagina te gaan
Valid HTML 4.01!